Beethoven Diyor ki :

Hayatı sevmiyor musunuz..? Öyleyse zamanı israf etmeyiniz, çünkü hayat ondan yapılmıştır.


KÖPEĞİMİZ DUMAN

  • PDF
  • Yazdır
  • e-Posta

Sosyal medyada kötü uğraşlarla birlikte iyi şeylerde yapılıyor. Ben hiçbir zaman umutsuz olmadım. İnsanlar bilinçlendirilirse iyi şeyler daha da artacaktır. İşte bildiğiniz gibi Facebookta gezinirken tek bacağı kopuk bir köpek resmi gördüm. Bir anda küçüklüğüme geri dönüverdim.

Ankara'dan Safranbolu isimli bir ilçeye Babam’ın tayini çıkmıştı. Bahçeli ve 2 katlı olan bir ev tutmuştuk üstte ev sahibi oturuyordu. Bahçesinde meyveler yetişen güzel ve okuluma yakın bir evdi. Sokaktan araba çok az geçerdi zaten o yıllarda (1978 li yıllar ) bütün her yer öyleydi. Aile dostlarımızdan birinin aldığı köpek yavrulamıştı. Yavruların bir tanesini de Babam aldı ve eve getirdi. Duman rengi olduğu için adını da Duman koyduk. Çok küçük ve tombik bir yavruydu çok seviyordum. Ben okuldayken sokağa kaçmış ve tesadüf bu ya bir araba geçerken yavrunun sol arka bacağını çiğnemiş. Babamlar hemen ilçe veteriner Müdürlüğüne götürmüş, Müdahale edilemeyeceğini söylemişler. Hatta Veteriner Müdürü;

-Götürün boş bir arsada tek kurşunla kurtulun bundan demiş.

Babam köpeğe kıyamadı askerlere götürün bunu boş bir araziye bırakın gelin dedi. Ama çok üzüldük. Aradan birkaç ay geçti, Duman büyümüş serpilmiş olarak çıktı geldi. Büyük ihtimalle asker kıyafeti ve kokusundan tanıyarak Askerlik Şubesini buldu diye düşündü Babam. O zamanlar 8’li yaşlarımda olduğum için Köpekleri hatta hayatı da ilk kez Dumanla tanıma imkânım oldu. Sabahları Nizamiyede bekleyerek Babamın geliş saatlerinde hazır ola geçiyordu, akşamları da peşinden gelerek eve kadar refakat ediyordu. Hiçbir gün bunu aksatmadı. O zamanlar Belediye çok daha ilkellik zihniyetindeydi. Boş arazilere çöp kenarlarına zehirli kemik atıyor ve sokak hayvanlarını o şekilde ortadan kaldırıyorlardı.

Dumanda eve almadığımız için sokak köpeğiydi ama askerlerin artıklarını verdikleri için büyük oranda şubede besleniyordu ve zaman zaman dışardan bulduğu yiyecekleri tüketiyordu. 3 kere bu zehirli kemikleri yediği için zehirlendi. 2 kere sarımsaklı yoğurt yedirilerek kurtarıldı sonuncusunda geciktiğimiz için fayda etmedi ve Duman artık yoktu.

O köpek aklımdan hiç gitmedi insanlara yaklaşımımda bile o saygıyı, sadakati Dumandan öğreneceğimi düşünemezdim. Her gün Babamı takip etmesi ve bıkmadan usanmadan devam ettirmesi kararlılık ilkesini de gözümün önüne getirir. Bir başka özelliği de hiçbir şekilde unutmamak; bu özellik bana ileriki yıllarda kalsa da bazen unutmayı unutabilmeyi çok istiyorum. Yapılan kötülükleri, hainlikleri, saygısızlıkları unutmak istesem de vefalıları, kadir kıymet bilenleri unutamamak acımı hafifletiyor, Bir diğer özelliği de bahane uydurmamak yani 3 ayaklı olsa bile o kadar yolu gelmeye üşenmeyip yolları arşınlaması.

Peki bazıları da biz insanız diyorlar değil mi? Başka öğrendiğim bir şey var mı diye düşünüyorum da öğrendiğim birçok şey vardır da öğreneceğim insan kaldı mı onu çözemiyorum. 

 

Süha Özmen

Son Güncelleme: Pazartesi, 22 Ocak 2018 23:49

 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

Giriş Formu

Dost Siteler

Destan Romanlar

SÜPERMARKETTEKİ SÜRPRİZ
Köroğlu Destanı'nın Türkmenistan varyantı. 96 sayfa.
Temin Adresi:
22 Kitaplık Setin Kampanya Fiyatı: 45 TL  

Sitemiz Facebookta

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Ziyaretçi İstatistikleri

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterBugün5759
mod_vvisit_counterDün11158
mod_vvisit_counterBu Hafta16917
mod_vvisit_counterGeçen Hafta78665
mod_vvisit_counterBu Ay200791
mod_vvisit_counterGeçen Ay457334
mod_vvisit_counterToplam16058545

Şimdi: 131 misafir, 1 üye, 399 bots var.
IP: 54.167.29.208