Anthony Robbins Diyor ki:
 
Hayatta ne yapacağını pek çok insan bilir ama bildiğini yapan insanların sayısı çok azdır.


Acının rengini bilir misiniz? Duygu Karakaş

  • PDF
  • Yazdır
  • e-Posta

 

 

Mavi gözlü bir yetimin yüzüne bakın, yavrusunu kaybetmiş bir kedinin sesine kulak verin ya da memleketine hasret kalmışlara..

Acının rengini aradım hep. Bulurum ümidiyle ülkeler gezdim, insanlar tanıdım, şarkılar dinledim. Nereye gidersem gideyim farklı yüreklerin ortak acılarına rastladım. Masmavi gökyüzünün altında hissiz bir renkti bu. Hiç bir ressamın tuvalinde can bulamayan suskun bir tablo gibiydi.. Bana cevabı anka kuşu verir umuduyla Kaf dağına tırmandım.

Hayata devam etmenin, küllerinden doğmak gibi bir marifet istediğini anlattı bana. Gökkuşağı vardı evet, istediğimiz kadar yok sayalım dedi. Gözlerinin siyahı yüreğine gölge etmeyen insanlar gösterdi. Hayalleri nergis kokan çocukların eşsiz mutluluğuna şahit oldum. Gözyaşının, umut dolu bahçeleri, kurak topraklara çevirdiği öksüz sevdalılara rastladım.. Hiç bitmeyen bir yolculukta hissettim kendimi. Engeline engel tanımayan cesurlar gördüm. Uçurtmaların gök kubbedeki şen kahkahalarını işittim.. Birden arkamdan seslendi birisi. Kendi acımın sancısına uyandığımda gün daha aydınlanmamıştı.

Kalkıp dağların heybetine baktım; güneşin nazlı nazlı süzüldüğü vakitlerde. Akşam sefaları uyumak için yumarken gözlerini, karanfiller gelin gibi salınmaya başladılar. Direksiz duran mavi gökyüzünün derinliğinde kaybolmamak için çırpınıyorum şimdi. Sokağa çıkıyorum, ayaklarımın altından kayıp gidiyor yeryüzü. Kendime yabancı olduğumdan beri, rastlayamıyorum bir dostun muhabbetine. Gördüğüm ilk otobüse biniyorum, acının olmadığı sağda indir diye sesleniyorum kaptana. Garipseyen bir bakışla süzüyor beni. Saatlerce gidiyoruz ve bir türlü beklediğim durağı göremiyorum. Yaşama hakları ellerinden alınmış insanlar görüyorum. Dur, diyorum inecek var. Aniden kararıyor gökyüzü.

Yüreğim titriyor ölümün kol gezdiği sokaklarda yürürken. İnsanlığın tarumar ettiği ülkelerin, acı ve gözyaşına bulanmış her bir köşesi matem durağı artık. Utanıyorum kendimden, siliyorum ıslanmış yanaklarımı. Kirpiklerimden aşağı süzülürken yaşlar, bir yanım Hiroşima’da kalıyor bir parçam Gazze’de diğer yarım Arakan’da. Bedenimde, zihnimde ve yüreğimde hissettiğim bu acının tarifi ağır geldi kelimelere bugün de. Ve sordum yeniden, acı şimdi hangi renkte?

 

Duygu Karakaş

 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

Destan Romanlar

ANADOLU’DAN YÜKSELEN SES
Türkiye Türklerinin İstiklâl Destanı, 192 sayfa .
Temin Adresi:
22 Kitaplık Setin Kampanya Fiyatı: 45 TL 

Sitemiz Facebookta

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Ziyaretçi İstatistikleri

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterBugün392
mod_vvisit_counterDün1553
mod_vvisit_counterBu Hafta7490
mod_vvisit_counterGeçen Hafta10770
mod_vvisit_counterBu Ay24388
mod_vvisit_counterGeçen Ay0
mod_vvisit_counterToplam17175174

Şimdi: 48 misafir, 4 bots var.
IP: 3.91.157.213