YÜREĞİ SÜRGÜN

  • Yazdır

Ne hayaller kurmuştuk, zorluğun gölgesinde

Verdiğin tüm sözlerden, nasıl da cayıp gittin 

Tutunmaya çalıştık, gurbetin heybesinde

Sığındığım sevgini, dillere yayıp gittin

 

Sevmek acı çekmekse, yürek sürgün yetmez mi?

 Güçlü duruşum sanki, tükenip de bitmez mi?

Uğruna savurduğum, hayat dirhem etmez mi?

Harcadın gençliğimi, ömrüme kıyıp gittin

 

İmkânsız bir aşktayım, her gidişin köz oldu

Sevmek bana harammış, el dilinde söz oldu

Şu yaralı döşümde, sumsuklarım iz oldu

Sürgündeki kalbimi, bir de sen oyup gittin

 

Kanat gerdim her zora, yokluğuna direndim

 Bendim senin tek gülün, hani yediverendim

Dertlerinin ortağı, çok sevdiğin yarendim 

Bitimsiz sevdamızı, ellere koyup gittin 

 

Andımız vardı hani, sevdamız bitmez derdin

Bir ömürlük sevgimi, bir anda yere serdin

 Kalbimi paramparça, tutup elime verdin

Boynu bükük bırakıp, ne çabuk doyup gittin

 

 

Sorma nasıl hasretim, endamına yüzüne

Sakladım yaşlarımı, kirpiğimin düzüne

Bıraktın şu serimi, cellâtların dizine

Sana meftun özüme, haddini sayıp gittin

 

BOZOK kız halden bilir, yazı verdi künyemi

Her dönüşün bir vurgun, gamla yürümez gemi

Mehtapsız gecelerde, ay’ın doğmasın emi

Soldurdun güneşimi, göğümden kayıp gittin

ALİYE UYANIK

 

08.02.2011

**

Sesli dinlemenizi tavsiye ederim. Lütfen tıklayınız...

http://www.edebiyatdefteri.com/siir/501716/

 

Son Güncelleme: Salı, 09 Ağustos 2011 01:15