Bak Mevsimlere

  • Yazdır
 
 
 
bak mevsimlere dön bir bak
dolu dolu özellikle 
renk cümbüşü güzellikle
canlı cansız varlıklarla
bir alemdir bir alem o
 
bir bütünün bir yılında
dört ayrı ruh dört büyük olay o
bulur dengesini kendi içinde
sunar tüm güzelliği yine kendi içine
 
sen kimsin pekiyi
nerden aldın bu yetkiyi
bozmak için o sevgiyi
kuruyorsun hiç durmadan
başı bozuk sanayiyi
 
ağa sensin paşa sensin
pastaları yiyen sensin
derdi gamı hiç bilmezsin
mersedeslerden inmezsin
 
fabrikandan akan pislik 
balıkları öldürüyor
filitresiz bacaların 
hastalığı üretiyor
 
arz dedin talep dedin
memlekete hizmet dedin
sıkışınca rüşvet verdin
sen işini yine bildin
 
doğadaki dengeleri
çiçekteki o renkleri
beşikteki bebekleri
yok ediyor senin zevkin
 
kölecioğlu diyorkine
orman yeşil deniz mavi
yüreklerde sevgi baki
seninkinde zehir safi
kusuyorsun hiç durmadan
 
Ahmet kölecioğlu    1985

Son Güncelleme: Cuma, 10 Nisan 2015 13:35