İstiklalimdir Güneşe Yazılan Asla Silinmez .

  • Yazdır
 
alt
 
Yirminci yüzyılın başlarında doğum sancısı çekiyordu vatan ,
Papaz karası bulutlar çöküvermişdi ölü ananın kucağına ,
Anadolu'da zeval kızılı bir milli mücadele başlıyordu ,
Çanakkale de büyük destanlar yazmıştı mehmetcik ,
Bu zaferle  iman ve cesaretini kanıtlamıştı
dünyaya .


Savaştan yeni çıkmış yorgun bezgin millet ,
Mehmet-ciğim şimdi aç silahsız ve bitkin ,
Ümitsizliğe düşmüş kafası karışık hasta ,
Milletin namusunu çiğnetmedi şimdiye kadar ,
İman kuvveti bu ya çiğnetmeyecek elbet sonsuza .


Son ocaklar ki , istiklal uğruna dalgalanan bayrak ,
Adımıza Türk milleti derler düşmeyecek sancak ,
Anadolu’ da milli mücadele bayrağı açıldı ,
Düşman çizgisi oluk oluk kan akıtıyor ,
Tarihe sığmayan bu millet zelil olamazdı ,
Tek bilek ve kuvvet içinde toplanması gerekti .

Sonsuz güveni vardı milletin Mustafa Kemal
Atatürk’e ,
Atiye düşen kara bulutlara karşı Akif umutsuz değildi ,
Askeri şevklendirecek ,binek üzerinde titretecek ,
Zaferin lezzetinde tebessüm dolu
gözler olmalı ,
Orduyu bekleyen muhabbet dolu (g)özler olmalı ,
Bu milletin
meleklerin eşlik edeceği bir istiklal marşı olmalıydı .

Bu kolay olmayacaktı yarışma düzenlendi ;
Milletin istiklal sesine yediyüz yirmi dört
şiir katıldı !
Hiçbirinde milli mücadele ruhu yoktu !
Atinin yolunda tek vucut ölmek yoktu !
Cumhuriyet meşalesini yaktıran ışık yoktu !
Bu ruhu ancak tek bir şair cevap verebilirdi .

Zülmün küfrüne karşı yazdığı yaşadığı hayatla ,
İman gücüyle asırlık ızdırabın nefsin nefesinde hisseden ,
Milli mücadelenin zaptedemediği örnek şahsiyet ,
İstiklalin istikbali milli mücadelenin destanını ancak ,
İşte o! Mehmet Akif Ersoy yazmakta güçlük çekemezdi .


Korkma ; sönmez bu şafaklardan yüzen al sancak ,
Korkusuzca korku salmanın korkusus arşa değer başı ,
Korkma ; cehennem olsa gelen göğsümüzde söndürürüz ,
Bu ne
aşk  bu ne iman bu ne söz dinleme yarışı ki ;
Bu yol Hak yolu, halk yolu dönmek yok yürürüz .


Akif di bu yazdı haykırdı doğmuş doğmamış ruhlara dahi ,
Hatta ölü ananın göğsünden süt emerek gelecek nesile dahi ,
Yazdı tende bulunan bütün tüyleri ayağa kaldıran bir
şiir ,
Sonra tekrar tüyleri hücrelerinde teselli bulduran bir şiir ,
Yazdı mücadele ruhun tarih medeniyetinin özü bir şiir ,
Milletin ızdırabını derinden dinleyen istiklalim bir şiir .


On iki mart bin dokuzyüz yürmi bir de !
İstiklal marşı olarak ürpertiler içinde kabul gördü ,
Güneşe yazılanlar silinmezdi asla silinemeyecekti ,
Mehmet Akif Ersoy bunu o
zamandan görmüştü diyordu ;
” Bu istiklal marşını kimse yazamaz , ben dahi …

Allah bu millete bir daha istiklal marşı yazmayı nasip etmesin ” .


Gülay GÖKTÜRK

Son Güncelleme: Cumartesi, 28 Aralık 2013 13:56