Kendimden saklıyorum seni

  • Yazdır

 

Kendimden saklıyorum seni...
İbadetin gizlisi makbuldür ibadetim gibi gizlisin sen aşk...
Yetim gibi yaşıyorum, sensizliği
Varlığına aç ruhum
Dua'larla doyuruyorum, ruhumu
Umut var, hayal var, içimde kederli bir gözyaşının rüyası görüyorum
Yokluğunu anlatmak çok sor satırlarda Yetim dedim ya işte öyle
Fısıltılar ediyorum ruhumla
O an, sensizlik içimde susuyor
Çünkü seviyorum, atacak en son nabzıma kadar
Büyülü aşkın özeti bu
Özlem sen, inanç sen
Aşk denilen aşk sen
Gözümü bile kırpmadan uykum, uykusuzluğum sen
Aşkımın dili yok, görme yitisi yok, ayakları yok
Dolaşıyorlar, gizlice ruhumda
Tertemiz şüphesiz aşk
Ben de açtım ellerimi, bir parça duygu uğruna
Durdum dua ya
Yüreğimde, baskısı olmayan bir şiirsin
Hiçbir kalem anlatamaz, ruhumdakileri
Onlar ki, güçlü bir aşkın sesidir
Onlar ki, gizliliği sever
Değilmidir ibatetin gizlisi makbul...
İşte öyle ibatetimdir aşkım
Ne satırlar yazıldı, ayan olsaydı
Her birinde bir ağlatı, büyük bir sitem
Yitirirdi aşkım büğüsünü ellere söylesem
İçime gömdüğüm bir sırsın, sen.
Birisi anlayacak diye ürktüğüm
Sanki öğrenseler, alacaklar seni elimden.
Bu yüzden saklıyorum, seni kendimden.... Oya