Affını İple Çeksem

  • Yazdır

Kalbimin sarayını, yeni baştan kurmuştum
Tahtıma kral yapıp, karşında sus durmuştum
Sandım en az ben kadar, sen de beni çok sevdin
Yürek yangınlarımı, söndürecek bir devdin.



Aşk oyunu oynarken, gerçekleri unuttuk
Sürurun kollarında, hüzünleri uyuttuk.
Yüreğimin elinden, dökülürken vicdanım
Utançlarım zulmeder, gülümserken hicranım



Haddimizi aşarak, ayıplara karışmak
Böyle mi olacaktı, sevdalarda yarışmak.
Kahra kahır eklerken, düşlerin batağında
Diyetini ödedik, uzletin otağında.



Al kırmızı kanımda, çaresizlik kol gezer
Tahammül tükenince, aklım fikrimden bezer
Bulutların kirpiği, ejderhaya özenir
Lanetlenmiş aşkımız, oklarıyla bezenir.



Derbeder olur ömrüm, ruhum göğe salınır
Gökyüzünün karası, suretime çalınır
Kaderimin şansına, ölüm düşer yâdıma
Bir avuçluk toprakta, yer açılır adıma.



Son bir şans ver Allah’ım, bir daha dirileyim
Tek sana kul olayım, yoluna serileyim.
Umudu yitirmeyip, sabrıma sabır eksem
Binlerce tövbe edip, affını iple çeksem.




Haziran/2011 /NÜS
Necla Ülgen Sarıkavak

Son Güncelleme: Perşembe, 14 Temmuz 2011 22:13