Tolstoy Diyor ki :

Güzel olan sevgili değil, sevgili olan güzeldir.


Bir Meczup Yakarışı

  • PDF
  • Yazdır
  • e-Posta

Sevgili...?

Gönlümce verdiklerimle tanı beni; aldıklarım yanıltıcı olabilir. Çıkarsız sunabiliyorsam sana her şeyi, bil ki yücelmekte ilişkimiz. Yalnızca yukarılardan, zirvelerden gelenleri vermek dileğimdir sana.

Hatırlıyor musun? Biz gül bahçesinden çıkarken, süklüm püklümdü tüm çiçekler. Sen gökten inmişcesine gururlu yürürken hasetten çatlıyordu melekler. Sen her dem burcu burcu kokarken, konmak için yarışıyordu kelebekler. Şarkılar senin için terennüm edilirdi, kuşlar senin için dillenirdi, ay senin için öylesine aydınlık ve parlaktı. Hülyalarımız gerçeklerle sarma-dolaş; nerede hangisi başlıyor, nerede hangisi bitiyor bilinmez.... Bak! Söğüt ağacı soyunmak istiyor yapraklarından; bir meşe binlerce meşe üretmek için ayrılıyor kozalaklarından... Biz de çoğalalım, üreyelim; soyumuz da aşkımız kadar uzun olsun; dünya bizim çocuklarımızla dolsun. Hayır, hayır! İstemiyorum, tövbeler tövbesi... Soy sop da neyin nesi!

Kalbimdeki alevi canlandıran sensin, söndüren de sen olmak ister misin? Vefadan almadın mı nasibini sen? Gönülden bahsetme bana, hele kır menekşelerinden hiç söz etme! Nasıl olur da gözlerim sendeyken “Gör!” dersin bana! Üstelik sana giden yolları yürüyecek ayaklarımı da bulamıyorum artık...

Her gün başka aşk ve yeni bir sevgili; basitleşmeden bitirilen birçok ilişki. Tadı burada mı hayatın? Bir günaha ekleniyor bir günah daha. Olsun. Cehennemdir belki yerim, fakat Tanrı'ya güzeli ve güzellikleri yarattığı için her gün secde etsem yine de azdır derim. Tanrım, sahi o âfetleri nasıl yarattın? Onları önce ululaştırdın da sonra nasıl alçalttın? Kalbime kilit asmazsan, gözüme mil çekmezsen ben bu gönülle neylerim? Pembeyi gördüm sevdim, maviyi gördüm sevdim; gölü, denizi, ağacı, kuşu, taşı, toprağı sevdim; tabii o âfetleri de sevdim. Lâkin ulaşamadığım güzeller uğruna -keşke elimde olsa da- binlerce kere ölseydim.

Tanrım, beni ve benim gibileri yaşat ki af dilemek için huzurunda sana açılan avuçlar sonsuza kadar hiç kapanmasın ve tabii biçare gönül kurbanı bu günahkarları esirge ve bağışla ki sevgi tohumları tüm dünyayı kaplasın!

Yük ver bana, ağır olsun! Dert ver, ıztırap ver, elem ver, ölüm ver! Korkmuyorum, yılmıyorum; zorluklardan, acılardan. Bana ver, ne istersen O'nu ver; yeter ki senden gelen bir şey olsun.

 

● ● ● 

 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

Destan Romanlar

GENÇLİKTE VERİLEN SÖZ
Tuva Türklerinin Alday Buvçu Destanı, 104 sayfa.
Temin Adresi:
22 Kitaplık Setin Kampanya Fiyatı: 45 TL 
 

Sitemiz Facebookta

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Ziyaretçi İstatistikleri

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterBugün4297
mod_vvisit_counterDün10881
mod_vvisit_counterBu Hafta4297
mod_vvisit_counterGeçen Hafta49888
mod_vvisit_counterBu Ay132971
mod_vvisit_counterGeçen Ay114467
mod_vvisit_counterToplam22750207

Şimdi: 61 misafir var.
IP: 3.80.3.192